Home > Nieuwsberichten > Zuilenaren redden tuin van Daelwijck

De gemeente Utrecht wilde zes villa’s bouwen op de plaats van de Tuin van Daelwijck bij gemeentehuis Zuilen aan de vecht. Bewoners van de wijk Zuilen hadden het gevoel dat er een verhaal achter de tuin zat en richtten de Stichting Zuilen en Vecht op om de tuin te behouden. Het is het de bedoeling om de Springertuin weer geheel in oude staat te herstellen, inclusief de grote moestuin, die nu helemaal verdwenen is. Zuilen en Vecht doet dit samen met vrijwilligers en donateurs. Om de donateurs en de vrijwilligers iets terug te geven, verbouwt Zuilen en Vecht, in samenwerking met Slot Zuylen nu al groente in de moestuin van Slot Zuylen. Uiteindelijk moet de Springertuin zelf de bron voor mooie, gezonde en onbespoten groente en fruit worden. Voor de wijk en door de wijk. 

Door INGRID VAN ROOIJEN AD/ Utrechts nieuwsblad FOTO MARNIX SCHMIDT

Tot voor kort was de Springertuin een losse verzameling groengebiedjes. Deels een particuliere tuin en voor het grootste deel het park rondom Hotel het Vechtse Park, het voormalige gemeentehuis van Zuilen. De Stichting Zuilen en Vecht heeft ontdekt dat dit groene stukje in Zuilen feitelijk één geheel vormde en dat het een tuin is geweest van de hand van Leonard Springer, de nestor van de Nederlandse tuinarchitectuur.

 

 

Nu, acht jaar later, is de Springertuin in aanwezigheid van minister Ella Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie geopend, en heeft de gemeente Utrecht samen met Woningbouwcorporatie Mitros de tuin overgedragen aan de stichting.

,,In 2002 werd de stichting door het Oudheidkundig Genootschap Niftarlake getipt over een boek over de tuinarchitect Leonard Springer (1855-1940). De stichting is gaan zoeken in de archieven van Springer, die bewaard worden bij de universiteit in Wageningen. Na lang speuren zijn een brief en twee tekeningen van de tuin gevonden,’’ vertelt Gerard Joost Esser, voorzitter van Stichting Zuilen en Vecht.

De stichting houdt de ontdekking tot 2003 voor zich, en organiseert dan de tentoonstelling ‘De Ontdekking van Daelwijck’, en toont een korte film. Hieruit blijkt hoeveel er nog van de tuin over is. Het verhaal slaat in als een bom, ook bij de twee aanwezige wethouders, Lentink en Van Kleef. ,,Er werd beloofd dat de gemeente opnieuw zou kijken naar de tuin,’’ zegt Esser.

Het proces heeft tijd nodig en de stichting gaat de ambtelijke molen in. Het college van b en w bezoekt in 2007 de tuin en is enthousiast. Het bezoek is een keerpunt. De tuin wordt opgenomen in het wijkontwikkelingsplan en er wordt een projectleider opgezet.

Uit onderzoek blijkt dat er veel tuinen ontworpen zijn door Springer, maar kleine tuinen zoals de tuin in Zuilen zijn er nagenoeg niet meer. De tuin is uniek doordat hij zowel formele als landschappelijke kenmerken heeft. Esser: ,,De Springertuin wordt in oude staat hersteld, en de moestuin speelt een belangrijke rol. De indeling van de tuin staat vast, maar de buurt beslist aan de hand van het seizoen wat er verbouwd gaat worden. Er zijn nu al 80 vrijwilligers en donateurs, de drempel ligt laag. De een doneert wat meer geld, en de ander werkt wat meer in de tuin, waar alleen biologische producten verbouwd worden. Voor de wijk en door de wijk.’’ aldus Esser.

De tuin moet een belangrijke plaats innemen in Zuilen. Hij heeft een educatief belang, kinderen worden bewust gemaakt van seizoensgroente en de gezondheid, er wordt een kleine bibliotheek ingericht en er komt een kleinschalige horecavoorziening.

,,Het belangrijkste is dat mensen een goed gevoel hebben, als ze hier zijn,’’ zegt Esser. ,,We hopen de sociale cohesie te vergroten. Als reactie op de verharding in de samenleving willen wij samenwerken. De stichting beheert ook het Antje Drijver Plantsoen in het Julianapark en we zien dat mensen tot elkaar komen. Het concept blijkt te werken.’’

Meer informatie op de website van Zuilen en Vecht